شاه نجف 1

طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف                          گر بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف

طرف کرم ز کس نبست این دل پرامید من                     گر چه سخن همی‌برد قصه من به هر طرف

از خم ابروی توام هیچ گشایشی نشد                             وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف

ابروی دوست کی شود دست کش خیال من                    کس نزده‌ست از این کمان تیر مراد بر هدف

چند به ناز پرورم مهر بتان سنگ دل                            یاد پدر نمی‌کنند این پسران ناخلف

من به خیال زاهدی گوشه نشین و طرفه آنک                 مغبچه‌ای ز هر طرف می‌زندم به چنگ و دف

بی خبرند زاهدان نقش بخوان و لا تقل                          مست ریاست محتسب باده بده و لا تخف

صوفی شهر بین که چون لقمه شبهه می‌خورد                 پاردمش دراز باد آن حیوان خوش علف

حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق                      بدرقه رهت شود همت شحنه نجف

/ 5 نظر / 10 بازدید
دقیقه های تکیده

چه چراغ پرنوری است خورشید همه اتاق مرا روشن کرده است از این راه دور بیژن جلالی

دقیقه های تکیده

می خوردن و گرد نیکوان گردیدن به زانکه بزرق زاهدی ورزیدن گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود پس روی بهشت کس نخواهد دیدن خیام

دوباره آفتاب

این همه حضور و من کنج قفس رمیده ام

دوباره آفتاب

نخراش روی نازنین خویش را ایزدا که من ناخن پنجه ی هوسناک توام

عسل مسل

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی